Odwodnienie, czyli niewidoczny fundament bezpieczeństwa na budowie S19

Sprawne odprowadzanie wód opadowych i roztopowych ma kluczowe znaczenie dla funkcjonowania drogi. Nadmiar wody może prowadzić do degradacji konstrukcji nawierzchni, podmywania skarp czy lokalnych podtopień. Dlatego projektanci inwestycji zastosowali kompleksowe rozwiązania, które nie tylko zabezpieczają trasę, ale także chronią środowisko naturalne.

System odwodnienia obejmuje zarówno elementy powierzchniowe, takie jak rowy i ścieki drogowe, jak i instalacje wgłębne – dreny oraz sączki. Ich zadaniem jest skuteczne przechwytywanie oraz odprowadzanie wód z całego pasa drogowego. Projekt został dostosowany do lokalnych warunków terenowych i klimatycznych, sposobu zagospodarowania terenów przyległych, wielkości odwadnianej powierzchni oraz istniejących cieków wodnych i urządzeń melioracyjnych.

Na odcinku S19 Babica – Jawornik podstawowym elementem systemu są rowy drogowe, wspomagane w wybranych miejscach kanalizacją deszczową. Tam, gdzie pozwalają na to warunki terenowe, woda z jezdni odprowadzana jest bezpośrednio po skarpach do rowów. Następnie trafia do zbiorników retencyjnych, gdzie jest czasowo magazynowana i stopniowo kierowana do naturalnych odbiorników wodnych. Takie rozwiązanie pozwala ograniczyć gwałtowne wzrosty przepływu oraz zmniejszyć ryzyko przeciążenia lokalnych cieków.

Istotnym elementem inwestycji jest również zachowanie ciągłości naturalnych przepływów wodnych. Wszystkie kolizje z istniejącymi ciekami oraz urządzeniami melioracyjnymi są przebudowywane lub dostosowywane do nowych warunków, tak aby utrzymać dotychczasowy reżim hydrologiczny.

Szczególną rolę w systemie odwodnienia pełnią zbiorniki retencyjne. Zgodnie z decyzją środowiskową na odcinku Babica – Jawornik zaprojektowano 18 takich obiektów. Ich głównym zadaniem jest czasowe zatrzymanie nadmiaru wód opadowych, redukcja natężenia odpływu oraz bezpieczne odprowadzanie wody do naturalnych odbiorników.

Projekt zbiorników został poprzedzony szczegółowymi analizami hydrologicznymi. Uwzględniono prognozowany dopływ wód, dopuszczalne natężenie odpływu do cieków naturalnych oraz parametry tzw. deszczu miarodajnego. Każdy zbiornik analizowano dla opadu o czasie trwania 120 minut, przy założonym prawdopodobieństwie wystąpienia na poziomie 10 procent. Głębokość czynna zbiorników wynosi od około 0,5 do 1,5 metra.

Ze względu na znaczne odległości od naturalnych odbiorników, zbiorniki zaprojektowano w układzie szeregowym. Łączna pojemność wszystkich obiektów retencyjnych wynosi ponad 33 tysiące metrów sześciennych, a ich sumaryczna powierzchnia dna przekracza 28 tysięcy metrów kwadratowych.