Estakada większa niż Falcon 9 i Wieża Mariacka

Ukończenie podpór otwiera drogę do kolejnych etapów inwestycji – montażu ustroju nośnego oraz realizacji wyposażenia obiektu. Dla inżynierów i wykonawców to moment symboliczny, oznaczający zakończenie najbardziej wymagającej fazy konstrukcyjnej.

Nowoczesne technologie na placu budowy

Prace nad podporami prowadził zespół firmy Intercor, który wykorzystał zaawansowane rozwiązania technologiczne. Kluczową rolę odegrały systemy deskowań samowznoszących, umożliwiające prowadzenie robót w powtarzalnych cyklach przy zachowaniu bardzo wysokiej precyzji geometrycznej.

Technologia ta znacząco skróciła czas realizacji poszczególnych etapów i ograniczyła ryzyko błędów wykonawczych. Dzięki temu możliwe było sprawne wznoszenie filarów w trudnych warunkach terenowych, charakterystycznych dla pagórkowatego krajobrazu tej części Podkarpacia.

Skala, która robi wrażenie

Estakada ES-26 będzie ośmioprzęsłową konstrukcją o długości 1082 metrów i szerokości około 29 metrów. Jej filary osiągają wysokość aż 80 metrów.

Najlepiej oddają to porównania. Pod najwyższą podporą bez problemu zmieściłaby się Wieża Mariacka w Krakowie– jeden z najbardziej rozpoznawalnych symboli polskiej architektury. A gdyby zamiast zabytku ustawić tam nowoczesną technologię kosmiczną? Również znalazłoby się miejsce. Rakieta Falcon 9, wykorzystywana do wynoszenia satelitów i misji załogowych, ma około 70 metrów wysokości. Oznacza to, że pod najwyższym filarem estakady mogłaby stanąć z zapasem.

Takie porównania doskonale pokazują skalę inwestycji i pozwalają uzmysłowić sobie monumentalność nowoczesnej infrastruktury drogowej.

Beton jak 20 basenów olimpijskich

Budowa podpór ES-26 to przedsięwzięcie o ogromnej skali materiałowej. Do ich wykonania wykorzystano aż 51 800 metrów sześciennych betonu. Dla porównania standardowy basen olimpijski mieści około 2500 metrów sześciennych wody – oznacza to, że ilość betonu użyta przy budowie podpór odpowiada objętości ponad 20 basenów olimpijskichwypełnionych po brzegi.

Imponujące są także liczby dotyczące stali. Do wykonania podpór zużyto 9250 ton zbrojenia. To tyle, ile waży około 460 wagonów towarowych, które ustawione jeden za drugim utworzyłyby skład o długości blisko 7 kilometrów.

Rozpoczyna się kolejny etap

Po zakończeniu budowy podpór wykonawca koncentruje się teraz na realizacji ustroju nośnego estakady. Prace prowadzone są z wykorzystaniem technologii betonowania nawisowego oraz specjalnych dwustronnych wózków formujących kolejne segmenty konstrukcji. To rozwiązanie pozwala na stopniowe „wysuwanie” przęseł z obu stron filarów aż do ich połączenia.

Na placu budowy pracuje obecnie pięć żurawi wieżowych, które odpowiadają za transport elementów konstrukcyjnych, zbrojenia i prefabrykatów. Ich zaangażowanie umożliwia sprawną koordynację robót oraz utrzymanie ciągłości prac na jednym z najbardziej wymagających odcinków całej inwestycji.

Estakada ES-26 jest jednym z najbardziej spektakularnych obiektów powstających w ramach budowy drogi ekspresowej S19 – części międzynarodowego korytarza Via Carpatia. Skala przedsięwzięcia, zastosowane technologie oraz trudne warunki terenowe sprawiają, że inwestycja już dziś budzi ogromne zainteresowanie w środowisku inżynieryjnym.